Zaginiony Turysta

Podróż pozwala spojrzeć na wiele spraw z dalekiego dystansu i zrozumieć schematy rządzące światem. Wyjście z matni jaką obarcza człowieka społeczeństwo wymaga pewnego wysiłku i samodyscypliny. [Rowerem do Afganistanu. Adam Chałupski] Słońce nieśmiało przedziera się zza zimowych chmur. Wiosna próbuje się przedostać na "światło dzienne". Póki co z różnym skutkiem. Korzystając z pierwszych, tegorocznych promieni słońca, warto jest odkurzyć swój rower i wybrać się na jedną z pierwszych przejażdżek tej wiosny. Może teraz niektórzy zastanawiają się co ja tak "ciągle o rowerze". Rowerem do Afganistanu. Adam Chałupski. Nie tak dawno skończyłem czytać fascynującą książkę Adama Chałupskiego pt. "Rowerem do Afganistanu" . Nie chodzi tutaj by robić reklamę tej pozycji książkowej, natomiast chcę przedstawić w "kilku zdaniach" jedną ze znaczących wypraw samego autora. Z jednej strony eskapada rowerowa prowadzi na tereny, z których wywodzi się l...

Szukając inspiracji na kolejny sezon rowerowy, przeszukiwałem ciekawe i wartościowe serwisy internetowe, które pozwolą na odpowiedni wybór miejsc i atrakcji związanych z wypadem rowerowym. Napotkałem na bardzo ciekawy materiał filmowy, który pozwala odbiorcy na poznanie nie tak odległej części europy jak Rumunia i ościenne jej tereny. Autor filmu, Karol Werner, przemierza tereny Rumunii i Bałkanów wraz ze swoimi przyjaciółmi. Dzięki nagraniu możemy zobaczyć na czym polega tak zaawansowana wyprawa rowerowa. Poznajemy życie zwykłych, prostych ludzi zamieszkujących tereny oddalone od dużych ośrodków miejskich. Rumunia. Kadr z filmu. Mamy również okazję do podziwiania, wraz z członkami wyprawy, pięknych terenów Rumunii i Bałkanów. Zachwycają one pięknem gór, roślinności, dzikich zwierząt (domowych także), krajobrazem oraz wieloma innymi atrakcjami, które przyciągają przybyszów swoją urodą. Zatem zapraszam do poświęcenia czasu do obejrzenia relacji z wyprawy "Rowerem przez R...

El Caminito del Rey. Czy ta nazwa coś komuś mówi? Czy często ją słyszymy? Tylko nieliczni wiedzą co skrywa się za tymi słowami. Mianowicie dotyczy jednej z najbezpieczniejszej ścieżki górskiej na świecie. Znajduje się nieopodal El Chorro w Hiszpanii, w Parku Narodowym Desfiladero de los Gaitanes. Powstanie ścieżki (wzdłuż ścian wapiennego wąwozu) datuje się na lata 1901 - 1905, jako trasa łącząca dwie strony kanionu Los Gaitanes, na południu Półwyspu Iberyjskiego. El Caminito del Rey. Kadr z filmu. W 2000 roku, po prawie wieku używalności ścieżki władze postanowiły ją zamknąć w związku z tragicznymi wypadkami, w których ginęli turyści. W marcu 2015 roku, po piętnastu latach, Ścieżka Króla będzie ponownie udostępniona dla turystów, po generalnej konserwacji i remoncie. Zobaczcie sami... Oficjalna strona: TUTAJ Teks, opracowanie: Przemek Posadzki

Miano bieszczadzkich górali zyskała taka grupa etniczna jak Bojkowie. Tym samym będąc rdzennymi mieszkańcami Bieszczadów. Libuchora – wieś bojkowska Źródło: http://tworczebieszczady.pl/artykuly/libuchora-wies-bojkowska W kilku zdaniach warto zarysować społeczeństwo bojkowskie, które tak na prawdę jest zapomniane przez dzisiejszy świat. Są pochodzenia rusińskiego i wołoskiego. Terytorialnie sąsiadują Hucułami - od wschodu oraz z Łemkami - od zachodu. Ówcześnie zamieszkiwali teren całych Bieszczad i część Zakarpacia. II wojna światowa przyniosła czasy wysiedleń znacznej części ludności bojkowskiej do ZSRR, pozostała część osiedliła się w Polsce."Dzisiejsi" Bojkowie zamieszkują tereny obecnej Ukrainy. Bojkowie byli społeczeństwem prostym, ubogim, pobożnym. Swoje codzienne życie ulokowali na  górzystym, nieurodzajnym terenie. Trudnili się rolnictwem i pasterstwem, zajmowali się również sadownictwem i handlem. Dominującą formą gospodarki była gospodarka żarowa. Męska ...

Co prawda mamy "głęboką" zimę, ale dzisiaj zaproponuję wszystkim coś na mroźne wieczory, na ocieplenie klimatu :) Poznając kolejne zakątki naszego kraju, zachęcam do obejrzenia dwóch kilkuminutowych filmów przedstawiających region świętokrzyski. Nasze "niższe góry". Szymon Pawlak w swoich filmach w charakterystyczny dla siebie sposób ukazuje każdemu z nas walory świętokrzyskiego. Doskonałe kadry - wykonane za pomocą zdalnie sterowanego hexacoptera, właściwie dobrana muzyka czy sama tematyka filmu pozwala widzowi przenieść się w piękne tereny tej części Polski. Zobaczcie sami... :) Kadr z filmu. Tekst, opracowanie: Przemek Posadzki

Lada chwila i dwa lata działalności "Zaginionego Turysty" stanie się faktem. Chciałbym w tym wpisie przedstawić kilka liczb dotyczących serwisu, kto go odwiedzał i z jaką częstotliwością. Na wstępie chcę podziękować wszystkim, którzy zaglądają i czytają z zainteresowaniem ukazujące się wpisy. Jest dusza rzesza czytelników, która to robi regularnie. Są też tacy, dla których "Zaginiony turysta" odwiedzany jest sporadycznie oraz tacy, którzy trafiają przypadkowo i powracają rzadko lub wcale. Dziękuję, za dobre słowa, które są przychylne mojej osobie i całemu serwisowi. Padają też słowa, dzięki którym mogę się poprawić. Dziękuje także tym, którzy z chęcią udostępnili swój materiał i mógł się pojawić na stronie. Przez prawie 2 lata funkcjonowania opublikowałem 51 wpisów. Sam serwis zanotował 12 079 wejść. Daje to 16,50 otworzeń na dzień. Najpoczytniejszymi wpisami, okazały się: " Podróż sentymentalna na koniec świata ", " Z wysokości siodełka cz. I...

Zawsze dziwiłem się, że tak wiele krajów na świecie potrafi czerpać duże korzyści z turystyki. Zarówno te ekonomiczne jak i społeczne. Co niektórzy zastanawiają się, co chcę powiedzieć przez słowo "dziwić"? Niby nic takiego a jednak. Mam tu na myśli porównanie właśnie "tych" krajów z krajami azjatyckimi, tj.: Iranem, Irakiem oraz Pakistanem. Tak bogate kraje w historię, zabytki, kulturę "ukrywają" swoje cenne atrakcje przed światem. Może stwierdzenie o ukrywaniu jest na wyrost, ale coś w tym jest. Wiele z tego co mogła by zobaczyć znaczna część światowej ludności schowana jest za kurtyną konfliktów, wojen, niebezpieczeństwa, które mają miejsce w tej części świata. Każdy z tych krajów jest "pozostałością" po zachodniej cywilizacji. Kolonizatorzy (Brytyjczycy) w końcu lat 40-tych postanowili "pozostawić" tak cenne i atrakcyjne miejsca Azji. Ziemie Iranu, Iraku i Pakistanu skrywają w sobie historię która tworzyła się na długo, długo ...

Poszukując interesującego tematu na kolejny wpis natrafiłem na bardzo ciekawe i poniekąd intrygujące informacje. Dzisiejsze czasy umożliwiają każdemu z nas nieograniczony dostęp do edukacji. W tym miejscu bardziej mam na myśli stronę techniczną. Edukację należy zacząć jak najszybciej. Dlatego też od najmłodszych lat jesteśmy posyłani do szkół. Dzieci do szkoły docierają pieszo, rowerem, autobusem, pociągiem, tramwajem, przywożone są przez rodziców samochodem. Jednak nie wszystkie pociechy na naszym globie mają tak łatwą i prostą drogę do zdobywania wiedzy. Dzieci mają szczególną potrzebę poznawania świata. Dla wielu młodych ludzi nie straszne są wszelkiego rodzaju przeszkody, które muszą pokonać by dotrzeć do swojej szkoły. Z jednej strony powodem tych trudności są po prostu warunki geograficzne - położenie miejsca zamieszkania względem szkoły, jak również warunki ekonomiczne krajów, zazwyczaj tych słabiej rozwiniętych. Wielu uczniów, którzy chcą dotrzeć do swojej szkoły wspinają się p...

Zapraszam do obejrzenia krótkiego filmu pt. "Karkonosze - Śnieżne Kotły", który ukazuje nam bogactwo polskich Karkonoszy, a dokładnie polodowcowej części, nazywanej Śnieżnymi Kotłami. Dzięki realizatorom filmu: Janowi Wieczorkowi i Ryszardowi Fiedorowiczowi mamy okazję przenieść się w południowo-zachodnią część Polski, która jest bogata w niesamowite dla oka krajobrazy, faunę, florę, czyste powietrze oraz wiele, wiele innych walorów sprzyjających do spędzania wolnego czasu, w tym turystyki i rekreacji. Kadr z filmu.

Idziesz, biegniesz, jedziesz samochodem, rowerem, czy jakimkolwiek środkiem lokomocji, tuż przy drodze napotykasz przydrożne kapliczki, krzyże oraz niejednokrotnie na obelisk. Wszystkie te kapliczki czy krzyże stawiane są przez ludzi, przez nas. O czymś nam mówią. Coś chcą nam powiedzieć. O czymś przypominają. Każda z nich ma swoją jedyną, odrębną i niepowtarzalną historię. Jedne czasem sięgają zaledwie kilku dni czy lat, zaś drugie liczą sobie kilkadziesiąt lat, a nawet wiek i więcej. Leśna kapliczka na szlaku do cerkwi pw. Wniebowstąpienia Pańskiego w Uluczu. Krzyże i kapliczki, można powiedzieć, że są wszędzie. W miastach, na wsiach, na ich skraju, w lasach, pośród ogromnych połaci pól, przy prywatnych posesjach, na górskich szlakach, na szczytach gór oraz w wielu, wielu innych miejscach. Przydrożne kapliczki tuż za Tyrawą Solną, a przed wsią Siemuszowa. Zazwyczaj są to kapliczki i krzyże chrześcijańskie. Np. katolickie, prawosławne. Jedne budowane w hołdzie wdzięczności...