Zaginiony Turysta

Dobrze jest znaleźć sobie hobby, które tak człowieka wciąga, i sprawia, że z radością czeka się na kolejny tydzień, zamiast ponuro liczyć dni. [Cecelia Ahern] Las daje wiele wytchnienia dla duszy i ciała :) Dokładnie dekadę temu, na blogu Zaginiony Turysta , pojawił się pierwszy wpis początkujący moja skromną działalność w przestrzeni wirtualnej na płaszczyźnie popularyzacji szeroko rozumianej turystyki i rekreacji. Przez ten, skądinąd, bardzo długi czas, głównym motywem strony stały się wyjazdy, wycieczki rowerowe. Sposób ich przedstawiania, na przestrzeni minionych dziesięciu lat, zmieniał się i ewoluował. Opisy stały się bardziej obszerniejsze, niekiedy jeszcze bardziej szczegółowe, z większą ilością fotografii i materiałów filmowych. Dla ich urozmaicenia staram się przekazać Wam swoje odczucia z trasy, subiektywne opinie i zdanie o miejscach, w których jestem czy byłem. Oprócz, nazwijmy to: "sprawozdań rowerowych", staram się wpleść bloga ciekawe treści z tematyki turys...

Prawdopodobnie kalendarze z ubiegłego, 2022, roku już są od jakiegoś czasu w szufladzie, a minione dni to przeszłość, która stała się historią, a dla wielu pięknym wspomnieniem. Nie inaczej jest dla bloga ZAGINIONY TURYSTA. Ziemia sanocka Posłużę się podobną treścią sprzed roku, tylko liczby będą nieco inne. Trochę lepsze jak w 2021 roku. Jest niewielki progres i z tego trzeba się cieszyć. Tradycją się stało by robić podsumowania i zestawienia, dlatego też i ja dokonam takiego małego przeglądu bloga ZAGINIONY TURYSTA i jego kanału na YouTube. Tak jak przed rokiem, przedstawię kilka danych statystycznych dotyczących strony. Pominę kilometry przejechane rowerem i godziny spędzone na siodełku rowerowym. Przecież nie one są najważniejsze. Tak samo jak ilość wymienionych łańcuchów, zębatek, czy przebitych opon. Rower to radość, przyjemność, przyroda, nowe miejsca i ludzie. STATYSTYCZNIE * od czasu jego powstania (19.01.2013) do 31.12.2022 r. , strona odnotowała: 60 080 wyświetleń ....

"Ameryki nie odkryję", jak powiem, że Bieszczady są już znane w całej Polsce. Bo co to za odkrycie? Przecież każdy je zna. Ale czy na pewno? Ich popularność "wypływa" już nawet poza granice kraju. Jednak są takie miejsca do których docierają tylko nieliczni. Jeżeli ciekawi Cię gdzie tym razem dotarłem w polskich Bieszczadach, zajrzyj do treści wpisu i przenieś się razem ze mną do Krainy Lipeckiej. Widok w kierunku Bystrego. Centralny, biały punkcik, to cerkiew św. Michała Archanioła Jest szczyt tegorocznego lata. Sobota. Ku mojemu zdziwieniu na bieszczadzkich drogach jakby mniej pojazdów. Przemierzam motocyklem wielką pętlę bieszczadzką . W planach Smolnik nad Sanem i tamtejsza cerkiew z listy UNESCO pw. św. Michała Archanioła. Pisałem o niej jakiś czas temu TUTAJ . Zanim jednak tam dotarłem, mignął mi po drodze, w Czarnej, "pisany" znak: Bystre cerkiew . Pomyślałem, że coś mi to mówi, będę wracał ze Smolnika to zajadę . Tak też zrobiłem. Cały czas w głowi...

Kiedy czarnoksiężnik Twardowski został złapany przez Diabła w karczmie "Rzym" w Pychowicach, miał jeszcze ostatnią szansę na ratunek. Według podpisanego wcześniej cyrografu Diabeł musiał najpierw spełnić trzy warunki Twardowskiego, a dopiero potem mógł zabrać jego duszę do piekła. Jednym z żądań, postawionych czarnoksiężnikowi, było przeniesienie opisywanej skały z innego miejsca do Doliny Prądnika i osadzenie jej cieńszym końcem w dół. Efekt pracy Diabła możemy podziwiać dzisiaj pod Pieskowa Skałą. Pękowice. Na trasie Taka i wiele innych legend opowiadają o pięknie i wyjątkowości terenów Ojcowskiego Parku Narodowego . Skrywa on w sobie wiele tajemnic ukrytych pośród tych widocznych i nie widocznych jaskiń, skał wapiennych oraz wielu zakamarków pośród jurajskiej przyrody województwa małopolskiego. Legenda, którą przywołałem we wstępie pochodzi z oficjalnej strony internetowej OPN . Jest ona prawdziwą kopalnią wiedzy na temat samego parku jak i całej jego przyrody. Warto zaglą...