Słoneczna pogoda sprzyja wakacyjnym wypadom w dalsze bądź bliższe miejsca. Dzisiaj chcę przedstawić propozycję dla tych którzy "cierpią" na deficyt czasu wolnego lub napotykają na różnego rodzaju trudności związane z wyjazdami.
Dlatego też, dobrym wyjściem jest poszukanie w najbliższym miejscu zamieszkania, rezerwatu przyrody, ścieżek dydaktyczno-przyrodniczych itp.
Zapraszam do krótkiej wędrówki po ścieżce dydaktyczno-przyrodniczej w Rezerwacie Przyrody Polanki, we wsi Bykowce, tuż nieopodal Sanoka.
Wiata oraz palenisko tuż przed wejściem do Rezerwatu Przyrody Polanki.
Rezerwat Polanki jest jednym z bardzo wielu w naszym kraju. Obszar jaki zajmuje to 184,87 ha. Utworzony 14 czerwca 1996 roku.
Na trasie ścieżki przygotowanych jest dziesięć przystanków, gdzie można odpocząć i zaczerpnąć wiedzy czytając tablice informacyjne. Przy 9. przystanku jest możliwość dłuższego odpoczynku i posilenia się na dalszą część wędrówki - znajdują się tu ławki oraz stół.
Wejście do Rezerwatu.
Gatunki roślinne i zwierzęce występujące na terenie rezerwatu. Roślinne: siedliska leśne - grąd typowy oraz buczyna karpacka; drzewostan - buk, jodła, jawor, dąb szypułkowy, lipa drobnolistna, brzoza, świerk. Leszczyna, bez czarny i koralowy, kruszyna i szakłak pokrzyk wilcza-jagoda, dereń właściwy, wawrzynek wilcze łyko. Dereń właściwy, gajowiec żółty, miodunka ćma, groszek wiosenny, zawilec gajowy i żółty, żywiec gruczołowaty i cebulkowaty. żankiel zwyczajny, czerniec gronkowy, tojeść gajowa, jeżyna gruczołowata, bodziszek cuchnący, możylinek trójnerwowy, przytulia Schultesa, czy gwiazdnica wielokwiatowa oraz wiele, wiele innych które znajdują schronienie na terenie rezerwatu.
Tablica informacyjna tuż przed wyruszeniem...
Zwierzęce: myszołów zwyczajny, orlik krzykliwy, krogulec,
jastrząb, myszołów, sowa, przepiórka, kuropatwa, wilga, jarząbek,
szczygieł, kukułka, pluszcz. sarnę, jelenia i lisa, dzik, kuna, łasica,
wilk, ryś, nietoperz, mysikrólik, kos, grubodziób, strzyżyk oraz wiele
innych gatunków.
Roślinność rezerwatu.
W rezerwacie jest także możliwość poznania osobliwości skalnych.
Pierwsza nosi nazwę: Duży Kamień lub Baszta (13 metrów wysokości), z
kolei druga: Mały Kamienień lub Mur (dł. 15 metrów, szer. 3 metry,
wysokość waha się od 4 - 6 metrów).
Szlakiem ścieżki przyrodniczo-dydaktycznej...
Po drodze napotykamy na powalone drzewa, które muszą pozostać na terenie rezerwatu.
Wiało, oj wiało...
Drzewostan leśny.
Miejsce punktu widokowego w rezerwacie.
W kierunku Bieszczadów z punktu widokowego.
Drzewostan w rezerwacie jest mieszany. Drzewa liściaste i iglaste żyją w zgodzie i harmonii.
Po drodze...
Przed promieniami słonecznymi chronią nas liście drzew.
W stronę słońca.
Roślinność potrafi urzekać.
Architektura leśna. Grząskie i podmokłe tereny zabezpieczone i umożliwiające przejście.
Most na potoku leśnym.
Przystanek tuż nieopodal mineralnego źródła.
Schody "do nieba".
Tekst, opracowanie, zdjęcia: Przemek Posadzki Ustawa z dn. 4.02.1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Rozdz. 1. Art. 1. Pkt. 2.
W Polsce południowo-wschodniej takich miejscowości jak Kopysno (wieś była lokowana na prawie wołoskim już na początku XV w.) jest wiele, ale ta jest na tyle niezwykła, że zaczyna „od nowa”. Po latach wyludnienia (np. w związku z „Akcją Wisła”) zaczyna na nowo odżywać. Potomkowie wielu rodzin postanowiło powrócić na tereny gdzie „wszystko się zaczęło”. Geografia Wieś usytuowana jest w południowo-wschodniej części Polski. Administracyjnie należy do województwa podkarpackiego, powiatu przemyskiego w gminie Fredropol. Współrzędne geograficzne: 49°41' Pn, 22°39' W. Źródło: Mapa Bieszczady – Pogórze Przemyskie. Skala 1:75 000. Wyd. Demart S.A. Warszawa 2011. Kopysno leży na stoku góry Kopystańki, na Pogórzu Przemyskim i jest oddalone niespełna 3 kilometry od miejscowości Rybotycze. To co przemawia za atrakcyjnością wsi Kopysno, to przede wszystkim walory przyrodnicze, krajobrazowe, dzięki którym „przybysz” może obcować z naturą w pełnym znaczeniu te...
Chcę widzieć świat w kolorach tęczy. Czy możesz go dla mnie nimi pomalować? Zapytała w swojej książce Monika Sawicka "Siedem kolorów tęczy". Dziś powiem NIE. Nie pomaluję świata w kolorach tęczy. Dlaczego? Ponieważ świat sam już się pomalował w takich barwach. Bez prośby. Bez względu na kaprysy i zachcianki ludzi. Jak wiemy życie staje się bardziej wesołe, uśmiechnięte, bardziej zabawne, luźne jak są w nim kolory. Pod każdą postacią. A matka Ziemia, daje nam taką możliwość i obdarowała ludzkość tzw. Górami Tęczowymi. Źródło: huffingtonpost.com Słyszeliście kiedyś właśnie o takich górach? Kolorowych? Nie koniecznie w odcieniach szarości... Właśnie w kolorach tęczy i ich różnych barwach. Ja szczerze powiedziawszy dopiero jakiś czas temu znalazłem, dość przypadkiem, zdjęcie na jednym z portali z podpisem "góry tęczowe". Na tyle mnie to zainteresowało i zaintrygowało, że postanowiłem się podzielić "kawałkiem", dosłownie, kolorowego świata. Zatem wyb...
Mimo wielu zakrętów droga jest pełna znaków, które nie pozwalają zabłądzić. Codzienne zmaganie z nowymi sytuacjami wyostrza zmysły. Przypadkowe zdarzenia układają się niczym puzzle wielkiej układanki. Droga jest długa, kręta i zawiła. Są mapy, jest Internet i masa literatury, w której można znaleźć informacje o każdym zakątku ziemi. Nie ma jednak mapy, z której da się odczytać drogę, jaką odbędzie dusza wędrowca. Z dala od głównych traktów pojawiają się Ci, którzy poświęcili całe życie podróży. Zaufali światu, oddając się pod skrzydła przypadku. Opuszczając swe domy nie zabrali ze sobą strachu ani uprzedzeń, a ich wiara w to co robią pozwoliła im przetrwać najtrudniejsze chwile. Wyruszyli w różnym celu i kierunku, ale wszyscy jak Odys zmierzają w stronę swojej Itaki. Kierunkowskaz w Jureczkowej / Pasmo Braniowa Niewątpliwie podzieliłem się długim wstępem do dzisiejszego wpisu. Jest to cytat z książki (dokładnie z jej Wstępu), którą dostałem kilka lat temu. Autorem jes...
Komentarze
Prześlij komentarz