Zaginiony Turysta

Tak blisko zewsząd do tej zielonej krainy i tych przełęczy, przez dalekich przodków naszych bronionych! Któż nie zapragnie podążyć tam, skąpać się w słońcu, wchłonąć powiew od grani zielonej, ujrzeć bogactwa ojczyzny i z trosk się otrząsnąć, gdy od starych murów zamczysk i starych świątyń dobiegną jak gdyby obudzone w otchłani wieków pienia zakonników, brzęk zbroi i tarcz rycerskich, a ponad wszystko niosący otuchę szept przenikliwy: - To – nasze, odwieczne, prapolskie i naszym zostanie! [Antoni Ferdynand Ossendowski – Karpaty i Podkarpacie] Niepowtarzalne widoki na trasie Dosyć "zawiły i skomplikowany" wstęp... Być może. Trochę tajemniczy i... zachęcający do dalszej lektury? Oby tak było. Będzie sporo czytania. Zachęcam do lektury całego tekstu. Przełom lipca i sierpnia. Czas urlopów, wypoczynku. Odetchnięcia od codziennej, zawodowej pracy. Długo wyczekiwane chwile przez wielu. Przeze mnie także. Jakże by inaczej... Jest ostatnia sobota lipca. Ostatnie przygotowani...

Rower to wolniejsze odkrywanie, głębsze poznawanie, wolność wyboru, niezależność, samowystarczalność. Rower prowadzi cię do miejsc, o których nie wiedziało się, że istnieją, pomaga przeżyć chwile, o których nie myślało się, że mogą się wydarzyć. Nieplanowane, ulotne jak kurz nieprzebytych jeszcze dróg. Gdyby nie rower, umknęłyby niezauważone, przejechane, migawkowo dostrzeżone z okna pędzącego autobusu albo jeepa. Bo są takie chwile, obrazy i spotkania, które zdarzają się tylko gdzieś pomiędzy, a rower pozwala im zaistnieć. Dzisiejszy wpis zaczynam od cytatu z książki Campa w sakwach, czyli rowerem na Dach Świata , której autorem jest Piotr Strzeżysz. Trudno się z tymi słowami nie zgodzić, kiedy na pytania, które często słyszę "po co to robisz?" i "czy ci się chciało?" odpowiedź jest tylko jedna. Zdecydowana. Tak chciało mi się! Wolę poznać świat na żywo aniżeli zza ekranu komputera. Bo rowerem dotrę tam gdzie samochodem się nie dojedzie. Bo można poznać wielu cie...